در مدح حضرت علی مولای متقیان

هر جور که می خواست خدا ساخت علی را
لِف شِمشِ طِلا کُورد و پرداخت علی را

پیغمبرِشَه گُفتَه خداوند که هیچ کس
غَیر مَنُو و تو هیچ نَه اِشناخت علی را

پیغَمبَرَه اَر یَکتَه خدا بُوردَه به معراج
در عرش خدا صد کِتَه هم تاخت علی را

کی دُونَه کِه چَغدَر عَلیَه خواست خداوند
اِقزَر که دُوسِش داشت نمی باخت علی را

چه خوش گفت دِزسبیلی ِ پیرمرد               سخن اَ گذشته به صد آه و درد

عجب مِنِِه دزسبیل صفا بید زیاد               هوا و غذا خوب،دلامون چه شاد

خروسونِِ گفتِن سحر گَه اذون                  همه بیارِ بیسم اَ زیرو اَ بوُن

سحر فرنیوُ بَحتییِه نوُنِ گرم                      تَنا سالمُ خوش،مِجازامون نرم

نهارمون خیار و کُتی نون پیاز                    بجز وَر خداوند نداشتِم نیاز

...