تبلیغات 
قعه عارف شیخ ابراهیم معروف به پیر بانگ گو در منطقه شهیون در ۴۰ کیلومتری شمال شهرستان دزفول و بعد از روستای حسن آقا در دامنه کوه سگریون واقع شده است. این منطقه مکانی زیبا و مناسب برای کوهپیمایی است و گردشگران زیادی برای استفاده از طبیعت زیبای آن به این منطقه می آیند. از جمله پوشش های گیاهی این منطقه به درخت بلوط و نیز بوته های بادام اشاره کرد.
یکی از ارکان اقتصادی مردم دزفول که همواره زبانزد مردم ایران و بعضاً جهان است ، گذشته از خلاقیت های اقتصادی و سنتی ، استعداد بالقوه این مردم در زمینه های زراعت و کشاورزی است.
محصول قلم نی كه از حدود سیصد سال پیش در دزفول رایج شد و سریعا توسعه پیدا كرد ، دو فقره از اقلام و كالاهای عمده تجاری دزفول است كه نه تنها در تمام ایران بلكه به كشورهای دیگر از قبیل ، تركیه، مصر ، چین ، عراق و برخی دیگر از كشورهای خاورمیانه صادر و مورد مصرف بوده است و اوج رونق این صنعت را از اوایل حكومت قاجار تا اواسط حكومت رضا شاه می توان به حساب آورد البته هم اكنون نیز قلم نی دزفول به اكثر نقاط ایران بالأخص به تهران و اهواز فرستاده می شود .
گفته می شود برای اولین بار ، پدر مرحوم حاج محمد باقر قلمبر ، قلم این درخت را از هندوستان به دزفول آورد و از آن پس كشت این محصول رواج یافت و وجود نامهای خانوادگی قلمبر، قلمكار، قلمبران ، قلمكاران و ... قرینه هایی است بر توسعه و گستردگی این صنعت ، كه با وجود لزوم داشتن مهارت تام و خبرگی در بار آوری و پرورش آن ، افراد زیادی از خانواده های دزفولی به این كار اشتغال داشتند .
دزفول شهری كهن با پیشینه ای چند هزارساله است و از قدیمی ترین شهرهای استان خوزستان به شمار می رود و از نظر تاریخی ، طبیعی و فرهنگی ویژگی های برجسته ای دارد . طبق اظهارات كاوشگران غربی در نیم قرن اخیر از جمله والترهینتس آلمانی ، آوان نخستین امپراتوری گسترده كشور عیلام (اولین حكومت ایرانی) در محل دزفول فعلی قرار داشته است.
تپه های باستانی چغامیش با قدمت 5000 سال پیش از میلاد مسیح كه به گفته باستان شناسان ، گنجینه اطلاعات كاملی از دوران های متعلق به هفتمین هزاره پیش از میلاد تا شكوفایی كامل تمدن شوش است نیز در دزفول قرار دارد. در این تپه ها آثار یك شهر باستانی ساخته شده از خشت های پخته متعلق به عصر پیدایش خط دیده می شود و می توان گفت این منطقه نخستین مركز خط و كتاب در ایران می باشد.
